Zatrudnił dwóch wspaniałych szkoleniowców z którymi kataloński klub dwukrotnie świętował triumf w Lidze Mistrzów, pozyskał wielu światowej klasy zawodników i wreszcie to pod jego egidą wyrósł talent Lionela Messiego - Joan Laporta, żywa legenda FC Barcelony, bo chyba na takie miano zasłużył sobie podczas siedmiu lat prezydentury.

Laporta zastąpił na stanowisku prezydenta Joana Gasparta. Wtedy nastąpił prawdziwy przełom. Przegrał co prawda walkę o Davida Beckhama z Realem Madryt, ale szybko znalazł jego alternatywę - Ronaldinho. Nikt wówczas nie wiedział, że Brazylijczyk niebawem o klasę przewyższy skrzydłowego z Wyspy Brytyjskich.

Sezon 2004/2005 przyniósł powrót na tron w Primera Division i Superpuchar Hiszpanii. Rok później oprócz zwycięstwa w lidze, Barcelona po raz drugi w historii klubu wygrała Ligę Mistrzów. A wszystko to pod wodzą Franka Rijkaarda, którego zatrudnienie było kolejnym świetnym ruchem byłego już prezydenta.

Lata 2006-2008 to schyłek ery Rijkaarda, Ronaldinho i Deco. Potrzebne były zmiany po tym, jak w dwóch kolejnych sezonach Barca wygrała tylko Superpuchar Hiszpanii.

Laporta znów stanął na wysokości zadania. Zakontraktował Josepa Guardiole nie mającego doświadczenia w prowadzeniu zespołu tej klasy. Nowy trener miał przywrócić blask na Camp Nou i tak zrobił. Solidne wzmocnienia plus eksplozja talentu Lionela Messiego przyniosła Barcelonie sześć pucharów!

Ostatni sezon, bardzo trudno jak się okazało, również Katalończycy mogą zapisać na plus - wygrali Primera Division z naszpicowanym gwiazdami Realem Madryt i dotarli do półfinału Ligi Mistrzów z którego odpadli po batalii z przyszłym zwycięzcą.

Laporta odszedł w chwale, jako ten który rozpoczął nową erę w dziejach Barcelony. Zastąpił go Sandro Rosell tylko i wyłącznie dlatego, że Laporta ponownie kandydować na to stanowisko nie mógł. A szkoda!

Gabriel Milito przedłużył o kolejny rok umowę z FC Barceloną (do 2012 roku) ucinając tym samym spekulacje na temat przyszłości. W nowym kontrakcie Argentyńczyk ma zapisaną klauzulę odejścia w wysokości 90 milionów euro!

- Jestem szczęśliwy, że zostałem doceniony. Mam za sobą ciężką kontuzję które wykluczyła mnie z gry na miesiąc. Wróciłem jednak do gry, odzyskałem formę i zaufanie. Ze spokojem udaje się na zasłużone wakacje - czytamy wypowiedź Argentyńczyka na oficjalnej stronie katalońskiej drużyny.

Milito rozegrał w tym sezonie szesnaście spotkań - 11 ligowych i pięć Ligi Mistrzów. Gdyby nie poważna kontuzja, niewątpliwie rozegrałby ich zdecydowanie więcej.

Victor Valdes potwierdził wyraził swoją dyspozycją w tym sezonie gotowość do wyjazdu na mundial do Republiki Południowej Afryki. Etatowy bramkarz FC Barcelony nieprzypadkowo otrzymał Trofeum Zamory dla najlepszego bramkarza Primera Division.

Valdes puścił w tym sezonie tylko 24 bramki w 38 spotkaniach, czyli aż 11 bramek mniej niż występujący w drużynie Realu Madryt Iker Casillas. Trofeum Zamory trafiło w ręce Victora Valdesa trzeci raz z rzędu, co nie udało się jeszcze nikomu w historii Primera Division.

Victora Valdesa kibice zapamiętają z tego sezonu z kapitalnych interwencji w sytuacjach sam na sam (przykładem może tutaj być spotkanie z Realem Madryt na Santiago Bernabeu, czy ze Stuttgartem w Niemczech), dalekich i precyzyjnych podań oraz świetnej grze na przedpolu. Był w tym sezonie prawdziwym wsparciem dla Katalończyków.

Golkiper Barcelony znalazł się w szerokiej kadrze na mundial. Teraz Vicente del Bosque musi zdecydować pomiędzy  De Gea, Diego Lopezem i Valdesem, bowiem pozycje Casillasa i Reiny są pewne.

Lionel Messi zmierza konsekwentnie do drugiej z rzędu Złotej Piłki! Argentyńczyk zdobył w tym sezonie trofeum Pichichi dla najlepszego strzelca Primera Division i Złotego Buta dla najlepszego strzelca ze wszystkich lig europejskich.

Laureat Złotej Piłki za rok 2009 zdobył w tym sezonie 34 bramki ligowe i zgromadził 68 punkty (dla Hiszpanii przelicznik wynosi 2,0). Wyprzedził drugich w tej klasyfikacji Didiera Drogbe i Antonio Di Natale aż o dziesięć punktów.

Messi zdeklasował w tym sezonie wszystkich - łącznie z Higuainem i Ronaldo. Snajperów Realu Madryt wychowanek Barcelony wyprzedził o kolejno siedem i osiem bramek. Wyrównał przy okazji rekord Brazylijczyka Ronaldo z sezonu 1996/1997 (34 bramki ligowe).

Zlatan Ibrahimović nie do końca spełnił pokładane w nim nadzieje w związku z czym pojawiły się w mediach spekulacje dotyczącego jego przyszłości. Najgłośniejsza z nich mówi o powrocie Szweda na stare śmieci do włoskiej Serie A!

28-latek łączony jest z przenosinami do Juventusu Turyn w którym de facto, miał już okazje grać. Do Interu Mediolan przeniósł się właśnie z Juventusu Turyn który wówczas został zdegradowany do Serie B za udział w aferze korupcyjnej. Teraz, wg medialnych nowinek, Szwed może wrócić na “stare śmieci”. Głos w tej sprawie zabrał sam agent zawodnika. - To normalne, że Juventus chce dokonać wielkiego transferu by odrodzić się w kolejnym sezonie. Zlatan jest jednym z najlepszych zawodników na świecie który dodatkowo w Serie A radził sobie wyśmienicie - stwierdził Mino Raiola w wywiadzie dla Tuttosport. - Według mnie, wszystko jest możliwe. Zlatan zaaklimatyzował się w Barcelonie i ma długoterminowe plany związane z tym klubem. Jednak życie przyzwyczaiło nas do różnych scenariuszy, dlatego nie mogę wykluczyć, że wkrótce mój klient nie zechce zmienić otoczenia - dodał.

Ibrahimović w Barcelonie statystyki ma bardzo przyzwoite i dla wielu zaskoczeniem jest krytyka która spadła na Szweda w tym sezonie. Wydaje się jednak, że jest ona w pełni zasłużona po tym, co Ibrakadabra pokazuje na murawie. Szczególnie rzuca się w oczy nonszalancja, brak zaangażowania. a czasem nawet chęci zwłaszcza w tych najważniejszych spotkaniach.

Z 93 punktami w 36 spotkaniach Barcelona stała się najlepszym klubem w całej historii Primera Division. Jeszcze żaden zespół nie zdobył w jednym sezonie tylu punktów, dlatego jeszcze większym paradoksem jest to, że taki dorobek nie gwarantuje mistrzostwa. Chyba nikt przed zakończeniem sezonu nie uwierzyłby, że będzie tak zażarta walka o prymat, co słusznie zauważył Maxwell.

Brazylijczyk udzielił krótkiego wywiadu na konferencji prasowej tuż przed rozpoczęciem środowego treningu. - Zdobyliśmy wczoraj ważne trzy punkty skracając sobie tym samym drogę do mety. Przed nami dwa spotkania, dwa finały które dadzą mistrzostwo - mówił w wywiadzie dla katalońskiego sportu lewy obrońca FC Barcelony. - Nie uwierzyłbym przed rozpoczęciem sezonu, że 93 punkty które zdobyliśmy nie zagwarantują mistrzostwa Hiszpanii.

Maxwell podkreślił w dalszej części wywiadu, że kibice są świadkami spektakularnej walki dwóch najlepszych klubów na Półwyspie Iberyjskim. - Dużo mógłbym mówić na temat obu zespołów, ich piłkarzy i trenerów. Jednak tylko jedna drużyna może wygrać ligę i mam nadzieję, że nam się to uda. Walka o mistrzostwo jest w tym sezonie fantastyczna.

W ekspresowym tempie zostaną rozegrane ostatnie trzy spotkania w tym sezonie na boiskach Primera Division. Barcelona wciąż ma jeden punkt przewagi nad Realem Madryt i aby tę przewagę co najmniej utrzymać, musi pokonać Teneryfę. Zapraszamy Państwa na relacje live z tego spotkania. Początek o 20:00!

FC Barcelona - Deportivo Teneryfa 4:1 (1:1)
1:0 Messi 17′
1:1 Roman 39′
2:1 Bojan 63′
3:1 Pedro 77′
4:1 Messi 90′ + 2

żółte kartki: Sicilia, Alfaro, Hector

FC Barcelona: Victor Valdes - Maxwell, Pique (46′ Pedro), Puyol, Alves, Toure, Keita, Xavi, Ibrahimović (63′ Busquets), Krkić (80′ Henry), Messi

Teneryfa: Aragoneses - Cabrera, Luna, Culebras, Sicilia, Olano, Martinez, Roman (73′ Omar), Llorite, Alfaro (85′ Angel), Kome (61′ Nino)

STRONA WYMAGA ODŚWIEŻANIA

0′. W pierwszym spotkaniu triumfowali Katalończycy. Wówczas hattrick zaliczył Leo Messi, a czwartą bramkę dołożył Puyol.
0′. Znamy już składy. W zespole gospodarzy nie ma w składzie zawieszonego Sergi Busquetsa którego zmienił Yaya Toure oraz Hiszpana Pedro Rodrigueza. Jego miejsce zajął Zlatan Ibrahimović. Obok Szweda w ataku zagrają Messi i Bojan. W pierwszym składzie widnieje również nazwisko Xaviego, którego występ był zagrożony.
1′. Rozpoczęli goście.
3′. Początek zdecydowanie dla gospodarzy. Jak na razie poza podaniami po obwodzie nic znaczącego się nie dzieje. Jedną z akcji zrobił Xavi, ale jego oba dośrodkowania zostały zablokowany.
4′. Teraz kolejne dośrodkowanie Xaviego i znowu radzą sobie obrońcy. Wszystko wskazuje na to, że wynik 0:0 długo się nie utrzyma.
7′. Prezent dla gości. Przypadkowe podanie w pole karne i Alfaro w niemalże stuprocentowej sytuacji kopie w trybuny.
10′. Pierwszy rzut rożny w tym spotkaniu… dla gości. Ciekawie rozegrali to gracze beniaminka, ale zamiar dogrywającego z rzutu rożnego przeczytał Alves.
12′. Strzał z dystansu Zlatana Ibrahimovicia, bez problemu bramkarz Teneryfy.
13′. Czego szukał w tej sytuacji Brazylijczyk? Zlatan kapitalnie zagrał do Alvesa między obrońców, Dani zagrał w stronę nadbiegającego Messiego na tyle niecelnie, że piłka opuściła boisko. To powinna być bramka.
- Poza podaniem Zlatana na wolne pole, Szwed niczym się nie wyróżnia i można mieć wątpliwości, czy Guardiola podjął słuszną decyzję sadzając na ławce Pedro. Zlatan nie potrafi się zastawić w starciu z najsłabszymi obrońcami Primera Division, do tego fauluje tak, jak w meczu z Interem.
15′. Błąd Pique mógł skończyć się bramką dla gości. Hiszpan źle odgrywał do Puyola, piłkę przejął Alfaro. Zawodnik gości mknął na bramkę i w ostatniej chwili zatrzymał go ten, który sytuację sprokurował.
17′. BRAMKA!!! Alves dostał drugie już w tym meczu kapitalne podanie na prawą stronę. Brazylijczyk dośrodkował zewnętrzną częścią stopy w pole karne, gdzie najwyżej skoczył Ibrahimović. Szwed zgrał piłkę do wbiegającego Messiego, a ten przy nie najlepszej interwencji bramkarza otworzył wynik meczu.
20′. Podanie na wolne pole do Ibrahimovicia w pore przeczytane przez obrońców. Zresztą Szwed i tak specjalnie nie nadwyrężył stawu skokowego przy starcie do piłki. Realizator pokazuje co jakiś czas Pique, który najwyraźniej doznał urazu w sytuacji z Alfaro.
21′. Trochę miejsca zostawili Messiemu obrońcy gospodarzy i mogło to skończyć się drugą bramką. Argentyńczyk uderzył niemal identycznie jak w pierwszej połowie rewanżowego spotkania z Interem, z tym że uderzył minimalnie obok słupka.
23′. Faul wywalczył teraz Zlatan, co jest rzadkim obrazkiem w ostatnich spotkaniach. Drugi z zawodników nie będących ostatnio w najwyższej formie - Seydou Keita także dzisiaj gra nie najlepiej. Malijczyk może większych błędów nie popełnia, ale jest kompletnie niewidoczny.
25′. Znowu falowany Zlatan. Teraz sędzia nie był już pobłażliwy i ukarał Sicilę kartką, w pełni słuszną.
26′. Zlatan teraz dostał piłkę na prawym skrzydle, kapitalnie minął jednego z rywali, ale zamiast poszukać partnerów, zagubił się w swoich zwodach i stracił piłkę.
31′. Miękka piłka Xaviego do Ibrahimovicia, Szwed pogubił się i bramki nie zdobył. Wcześniej jeszcze sędzia odgwizdał spalonego.
32′. Akcja Teneryfy, dwa dośrodkowania w pole karne nie przyniosły jednak zagrożenia.
33′. Teraz szybka kontra Barcelony. Ibrahimović świetnie minął obrońcę, zagrał do Messiego, ale akcję przerwali obrońcy.
35′. Samolubne zagranie Maxwella nie pozwoliło teraz Ibrze zdobyć bramki. Świetna “klepka” Brazylijczyka z Messim, lewy obrońca wpadł w pole karne i zamiast zagrać wzdłuż linii bramkowej do niepilnowanego Szweda, oddał strzał z którym poradził sobie Aragoneses.
37′. Pospieszył się ze strzałem Ibrahimović. Uderzenie z około 35 metrów minęło o dobre kilka metrów bramkę gości.
38′. Szybka akcja gospodarzy i niecelne podanie na wolne pole Bojana do Keity.
39′. I niestety mamy remis. Niecelne podanie Puyola, piłkę przejął Kome, zagrał do Roman który w sytuacji sam na sam pokonał Valdesa.
43′. Podanie Messiego na wolne pole, Szwed z trudem przyjął piłkę, ale jego strzał z 20 metrów obronił Aragoneses.

45′. Dośrodkowanie Messiego z rożnego, Ibra przedłużył do Bojana który uderzał niecelnie. Po tej akcji sędzia zakończył pierwszą połowę.
46′. Początek drugiej połowy.
46′. Pedro za Pique.
51′. Leży teraz na boisku Yaya Toure. Miejmy nadzieje, że zawodnik z Wybrzeża Kości Słoniowej wróci za moment do gry.
53′. Mocny i niecelny strzał Keity. Kilkadziesiąt sekund później uderzał również Bojan i tym razem Aragoneses spokojnie interweniował.
55′. Na wolne pole do Bojana zagrał Xavi. Zagrożenie przytomną interwencją oddalił Aragoneses. Kilka minut temu wrócił do gry Toure.
56′. Trwa oblężenie bramki Teneryfy. Śpieszą się gospodarze, bowiem mają świadomość co oznacza remis.
59′. Interwencja Valdesa po strzale z dystansu jednego z zawodników Teneryfy.
60′. Kapitalna centra w pole karne Alvesa, piłki nie sięgneli Keita, Ibrahimović i Pedro.
61′. Zmiana w zespole gości. Kome zastąpił Nino.
63′. BRAMKA!!!!!!!! Prowadzenie Katalończykom dał Bojan Krkić.
64′. Ależ niewiele brakowało. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego źle piłkę wybijali obrońcy, przejął ją Puyol i posłał ją nad bramkarzem. W ostatniej chwili interweniowali obrońcy.
66′. Zlatana Ibrahimovicia zastąpił Busquets.
67′. Świetną okazję zmarnował teraz Pedro. Zawodnik Barcelony wyszedł sam na sam z bramkarzem, nie dał się sfaulować obrońcom beniaminka i uderzył piłkę w boczną siatkę.
68′. Alfaro ukarany kartką.
71′. Teraz kartka również dla Hectora.
73′. W miejsce Romana wszedł Omar.
75′. Świetnie teraz obronił strzał Xaviego z rzutu wolnego.
76′. Pedro zatrzymał teraz groźną akcję gości.
77′. Messi minął kilku rywali, zagrał do Pedro i mamy 3:1! Bramka podobna do tej na Santiago Bernabeu która dała wówczas 2:0 Katalończykom.
79′. Ależ teraz mieli szczęście piłkarze Barcelony. Goście zdobyli bramkę, a konkretniej Nino, ale w momencie podania był na minimalnym spalonym i sędzia gola nie uznał.
80′. Bojana zmienił Thierry Henry. Młodego zawodnika Barcelony kibice oklaskiwali na stojąco, podobnie zresztą jak wcześniej Zlatana.
83′. Dobra zespołowa akcja Barcelony zakończona strzałem Henry’ego. Francuza w ostatniej chwili zablokowali obrońcy i tylko corner.
84′. Trochę teraz kuriozalna sytuacja, Puyol kopnął na wiwat bardzo wysoko, a obrońcy Teneryfy próbując wybić tę piłkę kiksowali kilkakrotnie, co pozwoliło Blaugrania stworzyć kolejną okazję. Po centrze z prawej strony obok bramki uderzał Busquets.
85′. Angel za Alfaro.
93′. MESSSSSIIII!!! Czwarta bramka dla Barcelony i druga w tym spotkaniu Argentyńczyka. Kapitalna centra Alvesa, przejęcie Leo i ze stoickim spokojem najskuteczniejszy zawodnik La Liga pakuje piłkę do siatki. Chwilę później sędzia zakończył spotkanie.

Konfrontacja Barcelony z Villarrealem będzie 23 w historii obu klubów. Pierwszy mecz Katalończycy stoczyli z Żółtymi Łodziami Podwodnymi w grudniu 1998 roku i wówczas przegrali na własnym stadionie 1:3.

Villarreal jest w ostatnich latach zespołem który nie leży Dumie Katalonii. W tym sezonie Barca zdążyła już zagrać z prowadzoną wówczas przez Ernesto Valverde. Mecz na Camp Nou drugiego dnia stycznia zakończył się remisem 1:1, a jedyną bramkę zdobył dla bordowo-granatowych Pedro.

W zeszłym sezonie Barca przed własną publicznością również zremisowała po emocjonującym meczu aż 3:3. Do siatki dla gospodarzy trafiali wówczas Seydou Keita, Samuel Eto’o i Daniel Alves. Rewanż Katalończycy rozstrzygnęli już na swoją korzyść wygrywając 2:1.

Warto wspomnieć również o zwycięstwie Barcelony w Pucharze Króla. Na wyjeździe co prawda do Villarreal wygrał 2:1, ale dzięki wygranej w pierwszym meczu 1:0 to podopieczni Pepa Guardioli uzyskali awans.

W ogólnym rozrachunku - Barca dziewięciokrotnie wygrywała, ośmiokrotnie przegrywała, a sześć razy mecz kończył się remisem.

09/10 Barcelona - Villarreal 1:1 (Pedro - Fuster)
08/09 Villarreal - Barcelona 1:2 (Cani - Keita, Henry)
08/09 Barcelona - Villarreal 3:3 (Keita, Eto’o, Alves - Llorente (dwie), Fernandez)
07/08 Villarreal - Barcelona 3:1 (Cazorla, Senna (dwie) - Krkić)
07/08 Barcelona - Villarreal 1:2 (Xavi - Senna, Tomasson)

Fot. A na zdjęciu fragment meczu Arsenalu z Villarrealem, by przypomnieć, że w zeszłym sezonie Żółte Łodzie grały w Lidze Mistrzów.

Półfinał Champions League bordowo-granatowi przegrali na San Siro. Pomijając błędy sędziowskie, Barca nie zagrała na tyle dobrze i skutecznie, by to jej należał się finał w Madrycie. Inter uzyskał awans i pojedzie na Santiago Bernabeu walczyć z Bayernem o trofeum Pucharu Mistrzów.

Kibicom i piłkarzom Barcelony pozostaje wrócić do rzeczywistości i ekscytować się korespondencyjnym pojedynkiem Blaugrany z Realem Madryt. Królewscy naszpicowani gwiazdami za niebotyczne pieniądze na cztery kolejki przed końcem przegrywają rywalizację z Dumą Katalonii, ale wszystko może się zmienić - nawet po najbliższej kolejce, która dla Barcy może być najtrudniejsza. Bowiem najtrudniej podnieść się po klęsce.

Kiedy przechodził do Barcelony wymieniany był wśród królów futbolu. Strzelał w lidze angielskiej bramkę za bramką ośmieszając w wielu przypadkach obrońców praktycznie każdego zespołu. Nieprzeciętnie radził sobie również w Lidze Mistrzów, gdzie oprócz bramek, wywalczył z The Gunners finał. Teraz siedzi w Barcelonie na ławce i pojawia się na boisku sporadycznie.

Francuz zdecydował się na transfer do katalońskiego zespołu po tym, jak w finale Ligi Mistrzów 2005/2006 Arsenal przegrał właśnie z Barcą. Wówczas z przyjściem “Titiego” wiązano wielkie nadzieje. Król pola karnego o bajecznej technice posiadający spory bagaż doświadczeń dotarł do Katalonii w sezonie 2007/2008 i miał doprowadzić Barcelone do kolejnego triumfu w Champions League.

Rzeczywistość szybko jednak zweryfikowała plany, bowiem Henry już w pierwszym sezonie nie do końca spełnił oczekiwania trenera i kibiców. Pojawiły się opinie, że Francuz nie występuje na pozycji na której siał postrach w Premier League, tylko musi uczyć się gry na skrzydle. Można było w to uwierzyć, ale tylko do momentu, kiedy w wyjściowym składzie widniał Henry właśnie na szpicy. Nie zobaczyliśmy wówczas Henry’ego z Barcelony, tylko napastnika przeciętnego nie potrafiącego się odnaleźć na boisku, bojącego się pojedynków jeden na jeden. Sezon dobiegł końca, sukcesów jako takich nie było, były za to refleksje i wnioski.

Henry obdarzony kredytem zaufania pozostał na Camp Nou na kolejny sezon (2008/2009). I dopiero wtedy rozwinął skrzydła. Stworzył z Leo Messim i Samuelem Eto’o niezwykle skuteczny tercet który wygrał Ligę Mistrzów, Primera Division i Puchar Hiszpanii. To właśnie Francuz był najjaśniejszym punktem rewanżu na Santiago Bernabeu (6:2). Henry pokazał, że potrzebował jednego sezonu na aklimatyzację, a teraz był gotowy do strzelania bramek i walki na całego, o wszystko - o zapis w kartach historii.

Żyć przeszłością jednak nie warto. Minął sezon pełen sukcesów, rozpoczął się kolejny w którym głównym celem było, a właściwie jest mistrzostwo kraju i zwycięstwo w Champions League. Henry sezon rozpoczął w pierwszym składzie, a jak kończy, wszyscy wiemy. Być może spoczął na laurach, bo na swoim koncie ma już wszystkie trofea, a może po prostu wypalił się i potrzebuje nowych wyzwań. W każdym razie nie jest już ani tym zawodnikiem z Arsenalu, ani tym z Barcelony.

Nic więc dziwnego, że decyzja o jego odejściu zapadła już na początku 2010 roku. Henry opuści Barceloną na rzecz któregoś z amerykańskich zespołów. Opuści jako członek historycznego zespołu który zdobył sześć pucharów o którym prawdziwi cules nie zapomną…